شعله می پوشد جهان از ناله عریان ما

سوخت پیش از ما درین محفل چراغ انتظار

دیده یعقوب نایاب است درکنعان ما

مطرب ساز تظلم پرده دار خوی کیست

هستی موهوم غیر از نفی اثباتی نداشت

رفتن ماگرد پیداکرد از دامان ما

چشم تابرهم زنم اشکی به خون غلتیده است