آتش به خانه که زند انگبین ما

پر تشنه است حرص فضولی کمین ما

یارب عرق به خاک نریزد جبین ما

آه از حلاوت سخن وخلق بی تمیز

عمری ست با خیال گر و تاز پهلویم

گردون به رخش موج گهربست زین ما

غیراز شکست چینی دل کاین زمان دمید