داغ گذشتگان نکنی دلنشین ما

حرفی نشدعیان که توان خواند وفهم کرد

بسی خامه بود منشی خط جبین ما

یارب زمین نرم چه سازد به نقش پا

بشکسته ایم دامن وحشت چوگردباد

دستی بلندکرد زچین آستین ما

چندان نمک نداشت به خود چشم دوختن