پرتواقبال رحمت بس که عام افتاده است

این رسن عمری ست یوسف می کشد از چاه ما

جهل هم نیرنگ آگاهی است اما فهم کو

ماسواگر وارسی اسمی است از الله ما

نیست درویشی که باشد کلبه اش بی شاه ما

حلقه پرگارگردون ناکجا خواهی شمرد

زین کچه بسیار دارد خاک بازیگاه ما