بیدل از فطرت ما قصر معانی ست بلند

یک قلم ناله بود مشق نی پیشه ما

نشئه مشرب بیرنگی ازآن صافترست

که شود موج پری درد ته شیشه ما

پایه دارد سخن ازکرسی اندیشه ما