با همه جهل گر از زاهد ومکرش پرسی

داشت پرگار هوا شعله جواله ما

چند چون چشم بتان قافله سالاری ناز

اثر روز سیاه است به دنباله ما

سامری نیست فسون قابل گوساله ما

عاقبت همچو چنار از اثر دست دعا

آتش آورد برون زهدکهن ساله ما