بال و پر دارد آشیانه ما

چون سحرگرمتاز حرمانیم

دم سردیست تازیانه ما

از مقیمان پرده رنگیم

گوشه دل گرفته ایم ز دهر

چون کمان درخود ست خانه ما

به فنا هم زخویش نتوان رفت