چنین که تاخت که نعل فرس شد آینه ما؟

به حکم عجز نکردیم اقتباس تعین

همین مقابل مور و مگس شد آینه ما

به باد سعی جنون رفت رنگ جوهرتسکین

فغان که بوی حضوری نبردکوشش فطرت

چوصبح طعمه زنگ نفس شد آینه ما

به کام دل مژه نگشود سرگرانی حیرت