جیب ففسن ریبده را بخیه خمی سکجاست

گشت اجابت از ادب درکف ما دعای ما

در چه بلافتاده است ، خلق زکف چه داده است

هرکه لبی گشاده است آه من است و وای ما

تکمه اشک شبنم ست بند سحر قبای ما

گرد خیال عاشقان رفت به عالم دگر

پا به فلک نمی نهد سر به رهت فدای ما