شانه زن گیسو، سحر انشاکن از شبهای ما

گر چنین بالد ز طوف دامنت اجزای ما

بر سر ما سایه خواهدکرد سرتا پای ما

بی نفس در ظلمت آباد عدم خوابیده ایم

جهد ما مصروف یک سیرگریبان است وبس

غیر این گرداب موجی نیست در دریای ما

برتن ما هیچ نتوان دوخت جزآزادگی