به بوی پیرهن آمیخت بدقماشی ما

جهان گرفت غبار جنون تلاشی ما

چوصبح تاخت به گردون جگرخراشی ما

حریرکسوت تنزیه فال شوخی زد

دل از تعلق اسباب قطع راحت کرد

نفس به ناله کشید از قفس تراشی ما

نداشت گرد دگر آستان یکتایی