بیهوده همچو موج زبان برنمی کشیم

چون نقش پا ز عجز نگردید روی ما

در سجده خاک شد سر تسلیم خوی ما

لبریز خامشی ست چوگوهر سبوی ما

ای وهم عقده بر دل آزاد ما مبند

بی تخم رسته است چو میناکدوی ما