از بس که خوگرفته وضع ملامتیم

اظهارعیب چون گل چشم است بوی ما

گمگشتگان وادی حیرت نگاهی ایم

درگرد رنگ باخته کن جستجوی ما

جزرنگ نیست گرشکندکس به روی ما

نتوان کشید هرزه تریهای عاریت

بیدل زبحرنظم بس است آب جوی ما