می گذرد نسیم مصر بال گشا از این چمن

سخت به روی ما فتاد بخیه بی رفوی ما

باهمه وضع پیش و پس نیست کسی خلاف کس

زشتی ما نمود وبس آینه را عدوی ما

لیک دماغ گل کراست تا برسد به بوی ما

غفلت خلق بوده است مخمل کارگاه صنع

چشم به خواب نازدوخت چون مژه موبه موی ما