نیست به باغ خشک وترمغزتاملی دگر

چشم به خواب نازدوخت چون مژه موبه موی ما

دل به شکست عهد بست ، تا نفس از فغان نشست

معنی ناک آفرید چینی آرزوی ما

سر به هوا چو موی سر ریشه زد ازکدوی ما

ذوق تعین هوس ، رنج تعلق است و بس

می فشرد تکلف بند قباگلوی ما