کار تیممی نکرد خاک بسر وضوی ما

ذوق تعین هوس ، رنج تعلق است و بس

می فشرد تکلف بند قباگلوی ما

سعی طهارت دوام برد ز ما صفای دل

در پس زانوی ادب خشک بجا نشسته ایم

ننگ تری چراکشد موج گوهر سبوی ما

طفل تجاهل هوس فاخته داشت در قفس