یارب مباد آتش از شعله بازماند

تمثال می فروشد آیینه زایی ما

زان پنجه نگارین نگرفت رنگ و بویی

پامال یاس گردید خون حنایی ما

خاک است بر سر ما از نارسایی ما

چون گل زباغ هستی ما هم فریب خوردیم

خون داشت درگریبان رنگین قبایی ما