در راه او نشستیم چندان که خاک گشتیم

خون داشت درگریبان رنگین قبایی ما

گر اشک رخ نساید بر خاک ناتوانی

زان آستان که خواهد عذر جدایی ما

زین بیشتر چه باشد صبرآزمایی ما

از سجده حضورت بوی اثر نبردیم

امید دستها سود از جبهه سایی ما