یارب که سنگ گردد خاک هوایی ما

از سجده حضورت بوی اثر نبردیم

امید دستها سود از جبهه سایی ما

تاکی هوس نوردی تا چند هرزه گردی

گر در قفس بمیریم زان به که اوج گیریم

بی بال و پر اسیریم آه از رهایی ما

سرها قدم نشین شد پروازهاکمین شد