منزه است خرابات بی نیاز حقیقت

نیاز سنگ کن این شیشه از شکست برون آ

ثمرکجاست درین باغ گو چو سرو و چنارت

ز آستین طلب صدهزار دست برون آ

تو خواه سبحه شمر خواهی می پرست برون آ

قدت خمیده ز پیری دگر خطاست اقامت

ز خانه ای که بنایش کند نشست برون آ