قدت خمیده ز پیری دگر خطاست اقامت

ز آستین طلب صدهزار دست برون آ

منزه است خرابات بی نیاز حقیقت

تو خواه سبحه شمر خواهی می پرست برون آ

ز خانه ای که بنایش کند نشست برون آ

غبار آن همه محمل به دوش سعی ندارد

به پای هرکه ازین دامگاه جست برون آ