اگر می نیست ای مطرب تو ازافسانه دردی

حباب من ندارد صرفه در نشستن مینا

بتاب ای آفتاب عیش مخموران که در راهت

سفیدازپنبه شد چون صبح چشم روشن مینا

دل سنگین ما خونین به طرف دامن مینا

حباب باده با ساغر نفس دزدیده می گوید:

که از چشم تو دارد نرگسستان گلشن مینا