حباب باده با ساغر نفس دزدیده می گوید:

سفیدازپنبه شد چون صبح چشم روشن مینا

اگر می نیست ای مطرب تو ازافسانه دردی

دل سنگین ما خونین به طرف دامن مینا

که از چشم تو دارد نرگسستان گلشن مینا

مدد از هیچ کس در موسم پیری نمی خواهم

که بس باشد مرا برکف عصای گردن مینا