که از چشم تو دارد نرگسستان گلشن مینا

اگر می نیست ای مطرب تو ازافسانه دردی

دل سنگین ما خونین به طرف دامن مینا

حباب باده با ساغر نفس دزدیده می گوید:

مدد از هیچ کس در موسم پیری نمی خواهم

که بس باشد مرا برکف عصای گردن مینا

تحیر در صفای امتیاز باده می لغزد