پری گویی عرق کرده ست در پیراهن مینا

مدد از هیچ کس در موسم پیری نمی خواهم

که بس باشد مرا برکف عصای گردن مینا

تحیر در صفای امتیاز باده می لغزد

دلی آماده چندین هوس داری بهم بشکن

مبادا فتنه زاییها کند آبستن مینا

اگر جوش بقا نبود فنا هم نشئه ای دارد