به حرف ناملایم زحمت دلها مشو بیدل

که امشب موج اشکی برده ام تا دامن مینا

اگرسنگ رهت هوش است فال می پرستی زن

که از خود برنخیزی بی عصای گردن مینا

که هرجا جنس سنگی هست باشد دشمن مینا