سزدگرگوش ساغر آشنای این نواگردد

که عکس موج می شد جوهرآیینه مینا

چنان صاف ست از زنگ کدورت سینه مینا

که می تابد چو جوهر نشئه از آیینه مینا

که راز میکشان گل کرده است از سینه مینا

کدورت با صفای مشرب ما برنمی آید

نبندد صورت تمثال زنگ آیینه مینا