به زرین تخت جام از قصر زنگارینه مینا

تهی دستیم چون ساغر خدا را ساقیا رحمی

به روی بخت ما بگشا درگنجینه مینا

خوشا صبحی که شاه ملک عشرت جلوه ریزآید

مقیم گوشه دل باش ، گر آسودگی خواهی

که حیرت می شود سیماب در آیینه مینا

همان خاک سیه اکنون لباس دل به بر دارد