جهان گرفت به رنگینی پر طاووس

مباد ذوق فضولی کند خبر به هوا

نه مقصدی ست معین نه مطلبی منظور

چوگردباد همین بسته ام کمر به هوا

غبار من که ندانم که داد سر به هوا

حدیث سرکشی از قامت بلندکه داشت

که لب گزیده گره بند نیشکر به هوا