سرچشمه چه نم بازد از خشکی دریاها

نامحرمی عالم تا حشر نگرددکم

افتاده به روی هم پنهانی و پیداها

وحدت نکند تشویش از بیش وکم کثرت

کس مانع جولان نیست اما چه توان کردن

چون آبله معذورند دامن به ته پاها

از خاک تو تاگردی ست موضوع پرافشانی