پیش است به هرگامت صد مرحله نومیدی

چون آبله معذورند دامن به ته پاها

از خاک تو تاگردی ست موضوع پرافشانی

در خواب عدم باقی ست هذیان من و ماها

دنیا نفسی دارد آماده عقباها

در چارسوی اوهام تا کی الم تنگی

برگوشه دل پیچید یک دامن و صحراها