فلک در شعله خفت ازشوخی تبخال کوکبها

ز بس جوش اثر زد ازتب شوق تو یاربها

درین محفل که دارد خامشی افسانه راحت

به هم آوردن مژگان بود بربستن لبها

زگرد وحشت ما تیره بختان فیض می بالد