می دهد زخم دل از بیدادشمشیرت نشان

همچو مخمل بود در بیداری ما خوابها

مدعا بر باد رفت ازآمد و رفت نفس

نغمه گم شد در غبار وحشت مضرابها

می توان فهمید مضمون کتب از بابها

گاه آهم می رباید گاه اشکم !می برد

نقد من یک مشت خاک واین همه سیلابها