آنقدر بر یاس پیچیدم که امیدی نماند

می توان فهمید مضمون کتب از بابها

گاه آهم می رباید گاه اشکم !می برد

نقد من یک مشت خاک واین همه سیلابها

پای تا سر یک گره شد رشته ام از تابها

کاروان عمر بیدل از نفس درد سراغ

جنبش موج است گرد رفتن سیلابها