به حیرت رفتگانت فارغند از فکر آسودن

رگ برگ گل ازعکس تو درآیینه جوهرها

سر سودایی ما را غم دستارکی پیچد

که همچون غنچه از بویت به توفان می رود سرها

که بیداری ست خواب ناز این آیینه بسترها

ندارد هیچ قاصد تاب مکتوب محبت را

مگر این شعله بربندیم بر بال سمندرها