مگر این شعله بربندیم بر بال سمندرها

به حیرت رفتگانت فارغند از فکر آسودن

که بیداری ست خواب ناز این آیینه بسترها

ندارد هیچ قاصد تاب مکتوب محبت را

شبی گر شمع امیدی برافروزد سیهروزی

زند تاصبح موج شعله جوش از چشم اخترها

قناعت کوکه فرش دل کند آیینه کردارم