که نگشاید بجز سودن گره ازکارگوهرها

همان چون صبح مخمورند مشتاقان گلزارت

نبندی تهمت مستی براین خمیازه ساغرها

گشاد عقده دل بی گداز خود بود مشکل

حوادث عین آسایش بود آزاده مشرب را

که چین موج دارد ازشکست خویش جوهرها

ادب فرسوده ایم ازما عبث تعظیم می خواهی