حوادث عین آسایش بود آزاده مشرب را

نبندی تهمت مستی براین خمیازه ساغرها

گشاد عقده دل بی گداز خود بود مشکل

که نگشاید بجز سودن گره ازکارگوهرها

که چین موج دارد ازشکست خویش جوهرها

ادب فرسوده ایم ازما عبث تعظیم می خواهی

نخیزد ناله بیمار هم اینجا ز بسترها