میی کو تا هوس اینجا دماغی تازه گرداند

چوتیغ موج دارم در شکست خویش جوهرها

به رنگی سوخت عشقم درهوای آتشین خویی

که از خجلت به خاکستر عرق کردند اخگرها

چوگوهر یک قلم لبریز دلتنگی ست ساغرها

ز ابنای زمان بیهوده دردسر مکش بیدل

اگر باری نداری التفاتت چیست با خرها