چوگوهر یک قلم لبریز دلتنگی ست ساغرها

به رنگی سوخت عشقم درهوای آتشین خویی

که از خجلت به خاکستر عرق کردند اخگرها

میی کو تا هوس اینجا دماغی تازه گرداند

ز ابنای زمان بیهوده دردسر مکش بیدل

اگر باری نداری التفاتت چیست با خرها