ز سودای خطش بر دود دل پیچیده دفترها

خطی در جلوه می آید زلعل می پرست او

سزدگر آشنای سرمه گردد چشم ساغرها

به رنگ غنچه خون بسته دلهای مشتاقان

تماشا مایل رقص سپندکیست حیرانم

نگاه سرمه آلود است دود چشم مجمرها

اگر طالع به کام توست منشین ایمن از مکرش