کرناواری غریوش مایه گفتارها

دیده ما را غبار دهر عبرت سرمه شد

مردمک اندوخت این آیینه از زنگارها

لازم افتاده ست واعظ را به اظهارکمال

زاهدان کوسه را ساز بزرگی ناقص است

ریش هم می باید اینجا در خور دستارها

لطفی ، امدادی ، مدارایی ، نیازی ، خدمتی