عندلیبان را ز شرم ناله ام مانند شمع

جز هوا نبود سری در زیر این دستارها

نیست زندانگاه امکان سنگ راه وحشتم

چون نگه سامان عینک دارم از دیوارها

شعله آواز بست آیینه منقارها

از خرام موج می چشم قدح داغ است و بس

دارد این نقش قدم خمیازه رفتارها