سبحه خوابیده ست در پیچ و خم زنارها

از خرام موج می چشم قدح داغ است و بس

دارد این نقش قدم خمیازه رفتارها

موجهای این محیط آخرگهر خواهد شدن

بسکه درهرگل زمین ذوق تماشا خاک شد

پشه می آرد برون نظاره ازگلزارها

فقر در هرجا غرور یاس سامان می کند