سایه می گردند از افتادن این دیوارها

فقر در هرجا غرور یاس سامان می کند

کجکلاهی می زند موج از شکست کارها

خواب راحت بسته مژگان به هم آورد ن است

چون سحر سعی خروشم قابل اظهار نیست

به که برسازم شکست رنگ بندد تارها

بیدل این گلشن ز بس منظورحسن افتاده است