تیغت چه فسون داشت که چون بیضه طاووس

باید به خیالات سیه کرد ورقها

فریادکه بستند براین هستی باطل

یک گردن و صد رنگ ادکردن حقها

گل می کند از خاک شهید تو شفقها

بیدل ز چه سوداست جنون جوشی این بحر

عمری ست که دارد تب امواج قلقها