آخر این کهسار یک آیینه دل خواهد شدن

آب و روغن چون پر طاووس دارد رنگها

هرچه ازتحقیق خوانی بشنو وخاموش باش

ساز ما بیرون تار افکنده است آهنگها

شیشه افتاده ست در فکر شکست سنگها

بیدل اسباب طرب تنبیه آگاهی ست ، لیک

انجمن پر غافل است ازگوشمال چنگها