خمارکامل از خمیازه ساغر می کشد بیدل

چو شمع از جاده می جوشد پر پرواز منزلها

نوای هستی از ساز عدم بیرون نمی جوشد

گریبان محیط است آنکه می گویند ساحلها

هجوم حسرت آغوش مجنون ریخت محملها