سفیدی کرد آخر راه از خود رفتن دلها

درین مزرع چه لازم خرمن آرای هوس بودن

دلی باید به دست آری همین تخم است حاصلها

به دشت انتظارت از بیاض چشم مشتاقان

دماغی می رسانم از شکست شیشه رنگی

به خون رفته پرواز دگر دارند بسملها

ز پاس آبروی احتیاج ما مشو غافل