رهزن آغاز من شدکلفت انجامها

دامنت نایاب و من بیتاب عرض اضطراب

خواهد از خاکم غبار انگیخت این ابرامها

آتشم از بیم افسردن همان در سنگ ماند

تا شود روشن سوادکلبه تاریک من

می گذارد چشم روزن عینک ازگلجامها

صیدمحرومی چومن در مرغزاردهر نیست